Co Chodakowska ma wspólnego z kolanami?

O Chodakowskiej chyba już wszyscy słyszeli. Jeśli ktoś z nią trenował lub sprawdzał opinie, dobrze wie, że jej treningi okryte są wielką krytyką, szczególnie tą dotyczącą KOLAN. No i tutaj rodzi się pytanie: „Dlaczego kolana, a nie na przykład kręgosłup?”. No bo przecież wiadomo, że chodzi o kontuzje po ćwiczeniach. Na YT można znaleźć kilka filmików, które jadą po Ewie, nie zostawiając ani jednego argumentu ZA jej treningami. O co więc chodzi i czy programy Chody naprawdę są takie złe?

Co przedstawiają krytycy?
W zasadzie niedawno zabrałam się do obejrzenia kilku bardziej „fachowych” opinii na temat treningów Ewy Chodakowskiej. U jednego pana nasłuchałam się o niepoprawnej terminologii używanej przez trenerkę. No cóż… Nie wiem, czy temu panu o to chodziło, ale jakoś wydaje mi się, że większość osób lepiej zrozumie hasło „zegnij łokieć” niż „zegnij w płaszczyźnie strzałkowej”. Ale mniejsza z tym. Natomiast u innej trenerki personalnej  krytyka ćwiczeń na macie w domu sprowadziła się do niezwykle ogólnego i adekwatnego tytułu „Chodakowska zrobi ci krzywdę”. Czy jakoś tak. Trochę clickbait.

Co natomiast mówią inni trenerzy? Słyszałam o reakcjach: „Trenowałaś z Chodakowską i nie bolą cię kolana?” lub „Kolejna od Chodakowskiej… Lepiej zostaw to g”. Oczywiście z całym szacunkiem do tych trenerów, którzy tak nie mówią i szanują Ewkę – nie mówię o Was (nas) ;).

Krytyka najczęściej sprowadza się do braku profesjonalizmu (bez tłumaczenia, gdzie go brak), zerowej wiedzy, niepoprawnie wykonywanych ćwiczeń i – tu uwaga – nadwyrężaniu stawów. Szczególnie kolanowych.

Co jest na rzeczy?
Bez owijania w bawełnę (Wy też tego nie lubicie, czy tylko ja dostaję nerwicy, jak czytam artykuł, w którym odpowiedź na temat jest dopiero po wielkiej powieści wprowadzającej?) – na rzeczy są stare treningi Ewy. Pierwszym programem, o którym usłyszała cała Polska, był Skalpel. Nie trudno jest dostrzec różnice między nim a najnowszymi treningami, prowadzonymi z werwą i pełnym zestawem ważnych wskazówek. Co jest więc nie tak ze Skalpelem? Ewa nie mówi tam zbyt wiele o poprawności wykonywania ćwiczeń. Coś tam wspomina o kręgosłupie, coś podpowiada o świadomych ruchach, ale gdzieś to zostaje w tyle… i zdecydowanie za kolanami. Bo o kolanach to tam za bardzo nie ma. A kolana są ważne ;P.

Jak Ewa nie powie, to wszystko się wali
Prawda jest taka, że taki sobie zwykły przysiad niewiele osób potrafi wykonać w pełni poprawnie. Często wychodzi z tego półprzysiad lub kucanie, a to drugie to już zło wcielone. Kiedy nikt nie powie takiej początkującej osobie, że jak robi przysiad, to tak jakby miała usiąść na krześle i kolana nie mają wychodzić poza linię palców u stóp, to te osoby zrobią źle. Wiele razy. Może nawet z obciążeniem. I wyjdzie z tego kontuzja. Bo tak to się właśnie dzieje, kiedy ćwiczenie nie jest wykonywane poprawnie. Jak nie ma rozgrzewki i kolana nie są przygotowane do treningu, a na co dzień za bardzo się nie ruszają, bo siedzą ze swoim właścicielem przy biurku, to też nie ma co liczyć na zdrowe stawy po treningach.

No i tutaj muszę przyznać, że Chodzie trochę się zapomniało o takich przypomnieniach w pierwszych programach, ale dzisiaj niczego nie można jej odmówić. Treningi nagrywane obecnie są dużo lepsze i to się chwali. Tutaj wielki szacun dla Ewki, tym razem nie tylko za to, że „ruszyła poślady” wielu kobiet, ale również za to, że nie osiada w jednym punkcie i nigdy nie mówi sobie „dość”. To kobieta, która działa, wciąż się rozwija i wkłada mnóstwo energii w swoją pracę. Jest co podziwiać :).

Jeśli to w ogóle uznać za jakikolwiek argument, musimy pamiętać, że Choda była tak naprawdę pierwszą w Polsce trenerką, która zaciągnęła kobiety na maty, więc to ona budowała nowe ścieżki w tej dziedzinie w języku polskim. Nic dziwnego, że pierwsze programy nie były w stu procentach poprawne pod każdy względem.

Jakie są więc te treningi i czy warto po nie sięgać?
Jeśli chcemy sięgnąć po starsze programy Ewy, musimy zadbać sami o odpowiednią technikę wykonywania ćwiczeń. Dobrze jest więc zaczynać od nowszych programów albo tych z innymi trenerami, żeby zapoznać się z poprawnością robienia wszystkich ruchów.
Treningi Chodakowskiej są rewelacyjnie złożone i dobrze przemyślane, nie ma co tutaj odejmować. Jeśli o technikę chodzi, najlepszy jest u niej pilates, czyli Secret.

Spiesząc z odpowiedzią, czy warto – TAK, WARTO! Trzeba pamiętać o odpowiedniej diecie etc., etc… Ale to jak wszędzie. Bo tak naprawdę inny trener, na przykład z BeFit lub GymRa, może mieć niemal identyczne treningi jak Ewa i tego już nikt nie skrytykuje. Więc cała ta jazda jest zupełnie niepotrzebna ;).

ANALIZA PROGRAMU
Żeby nie być gołosłownym, pogadać, popisać, skrytykować, obronić i sobie pójść, rozpiszę tu po kolei analizę programu Skalpel. Chcę zwrócić tu uwagę na techniczne aspekty, bo wiecie… pohejtować każdy umie, a jak trzeba wyjaśnić, to wieje pustką. Jak już mówiłam, nowe treningi Ewy są naprawdę świetne i nie ma co się przy nich spinać, że coś jest nie tak. Stare też są naprawdę rewelacyjne, ale tak czy siak, niezależnie od treningu i trenera, z którym będziecie ćwiczyć, TRZEBA pamiętać o poprawności wykonywania ćwiczeń (nie tylko przy Chodakowskiej!).

Przez cały trening należy pamiętać o prostych plecach i napiętych mięśniach brzucha. Ewa cały czas przypomina o poprawnym oddychaniu, co jest również bardzo ważne ;).

ROZGRZEWKA
1. Wspięcia na palce. O wszystkim Ewa tutaj wspomniała. Napięte mięśnie brzucha, plecy proste, luźno ramiona, stopy skierowane na zewnątrz.
2. Unoszenie kolan – pamiętajcie o lekko ugiętych kolanach bez przeprostu.
3. Powtórka ćwiczenia z innym układem rąk – koniecznie proste plecy, lekko ugięte kolana, zbliżanie łokcie na poziomie piersi.
4. Prostowanie uniesionej nogi – noga stojąca koniecznie lekko ugięta w kolanie!, napięty brzuch.
5. Unoszenie rąk – ugięte kolana, proste plecy.

TRENING cz. 1 nogi i pośladki
1. Przysiad ze wspięciem na palce – plecy cały czas proste, patrzymy przed siebie; w przysiadzie kolana nie wychodzą poza linię stóp!!!, we wspięciu napięcie pośladków.
2. Uginanie łokci (to ten ruch w płaszczyźnie strzałkowej ;P) – napięty brzuch, proste plecy, lekko ugięte kolana.
3. Uginanie łokci 2 – jak powyżej. Można się przyjrzeć postawie Ewy, która pozycję wykonuje prawidłowo.
4. Półprzysiad i „wymachy” rękoma – kolana nie wychodzą poza linię stóp!, proste plecy (odcinek lędźwiowy nie może być pogłębiony!), wzrok skierowany lekko w dół, bez zadzierania głowy, stabilna postawa (bez kołysania się).
5. Łączenie łopatek w półprzysiadzie – jak wyżej.
6. Uginanie łokci w półprzysiadzie – jak wyżej. Ramiona równolegle z tułowiem.
7. Unoszenie rąk do boków w półprzysiadzie – jak wyżej. PROSTE PLECY (w jednej linii, bez pogłębiania lordozy w odcinku lędźwiowym i kifozy w odcinku piersiowym (czyli się nie garb i nie wypinaj tyłka)).
8. Zakrok z uniesieniem kolana – sylwetka wyprostowana, możemy pomóc sobie ruchem rąk jak przy marszu; kolano nogi, która jest w zakroku nie może dotykać ziemi!, kolano nogi z przodu nie może wychodzić poza linię stóp!
9. Przysiad ze wspięciem na palce – jak w punkcie 1.
10. Przysiady sumo ze wspięciem na palce – stopy skierowane na zewnątrz, kolana nie wychodzą poza linię stóp; we wspięciu na palce nie robimy przeprostu kolan; proste plecy bez garbienia się.
11. Odwodzenie nogi – noga stojąca musi mieć lekko ugięte kolano, sylwetka wyprostowana, napięty brzuch; kontrolowany ruch odwodzenia, bez swobodnego opadania nogi.
12. Wspięcie na palce – stopy na zewnątrz, brzuch napięty, sylwetka wyprostowana; nie wypinamy tyłka! ;P

TRENING cz. 2 nogi i pośladki
1. Unoszenie bioder w pozycji leżącej – stopy można oprzeć na samych piętach (to polepszy jakość ćwiczenia), kręgosłup prosty, przylegający w całości do maty (czyli napinamy brzuch i podwijamy biodra tak, żeby odcinek lędźwiowy nie był wygięty).
2. Ruch nogi z uniesieniem bioder – mocno napnij mięśnie brzucha i jeśli zaczyna boleć odcinek lędźwiowy, opuść biodra i zadbaj o przyleganie całego kręgosłupa do maty.
3. Unoszenie, przenoszenie i krążenie nogi – proste plecy, bez garbienia się.

TRENING cz. 3 plecy i pośladki (nie wykonuj 1 punktu, jeśli masz problemy z odcinkiem lędźwiowym!)
1. Unoszenie nóg, ruch poziomy i „pływanie” – oprzyj czoło na przedramionach lub macie, patrz w dół, napnij brzuch; nie unoś nóg ponad swoje możliwości, to krótki ruch; jeśli zaczyna boleć odcinek lędźwiowy kręgosłupa, zrezygnuj z tego punktu!
2. Unoszenie nogi z podporu na kolanach – dłonie pod ramionami, kolana pod biodrami, proste plecy, bez pogłębiania lordozy w odcinku lędźwiowym, nie obracaj tułowia i bioder; jeśli ta pozycja powoduje ból w odcinku lędźwiowym, zrezygnuj z całej tej części treningu).
3. Unoszenie nogi z oparciem na przedramionach – nie wyginaj odcinka lędźwiowego, napinaj mięśnie brzucha; patrz w dół, nie zadzieraj głowy.

TRENING cz. 4 brzuch
1. Pulsacyjny ruch rąk ze spięciem brzucha – nie unoś głowy do kolan (wtedy napinasz kark i męczysz kręgosłup), ale w górę, do sufitu, żeby ruch odbywał się z mięśni brzucha; jeśli czujesz, że tracisz oparcie w mięśniach brzucha, odłóż na chwilę ramiona i głowę, weź oddech i spróbuj jeszcze raz; cały kręgosłup przyklejony do maty, nie ma miejsca pod odcinkiem lędźwiowym!
2. Naprzemienne ruchy ramion (i nóg) – nie odklejaj odcinka lędźwiowego od maty, wszystko jak wyżej.
3. Brzuszki proste i skośne do kolana – wszystko jak wyżej :), nie zamykaj łokci, nie opieraj głowy na rękach, ruch odbywa się w górę z brzucha, a nie w przód z karku ;P.
4. Spięcia brzucha – jak wyżej w poprzednich punktach ze szczególnym naciskiem na odcinek lędźwiowy!; jeśli w tej pozycji czujesz dyskomfort w okolicy bioder, ustaw nogi na wzór poprzednich pozycji 1-3, nie odklejając odcinka lędźwiowego od maty.

ROZCIĄGANIE
I tutaj wszystko gra i jest powiedziane ;P.

Jeśli mogę coś dodać do całości treningu – warto zrobić krążenia kolan przed całym treningiem w ramach dodatkowego ruchu rozgrzewki. Tak w razie czego, nigdy nie zaszkodzi ;).
Trening skończony :D. A teraz na maty i proszę się tu więcej nie czepiać ;*.

Jeśli chcecie poczytać o samej Ewie na Fitnesowni, zapraszam TUTAJ <3

Nowy rok – nowa ja ;P

Nadchodzi ten moment, kiedy znów będziemy gapić się na fajerwerki, otwierać nowe kalendarze, zapisywać swoje plany i postanowienia. Tym razem mam dla Was kilka fajnych pomysłów i jeden szczególny prosto z serca Fitnesowni ;*. Taki, wiecie, prezent noworoczny.

1. Tygodniówki
To nic innego, jak postanowienia tygodniowe. Masa postanowień całorocznych gdzieś umyka, zostawiana na później, bo „jeszcze mam kilka miesięcy”. No to skróćmy ten czas. Co tydzień kolejne postanowienie do realizacji. Może co miesiąc, jak wolicie. Tydzień bez komputera, tydzień komplementowania innych, tydzień mówienia sobie w lustrze „jestem piękna”, tydzień wychodzenia codziennie na łyżwy/rolki/rower etc., tydzień ekojedzenia, tydzień nauki języka… Jeśli jesteście wytrwali, przedłużcie sobie to do miesięcznych wyzwań. Im krótszy czas, tym jednak większa motywacja i cierpliwość. A jaka satysfakcja po wykonaniu takiego wyzwania! 🙂

2. Bullet journal (bujo)
Może słyszeliście, może nie, ale to własnoręcznie robiony kalendarz-notatnik. Świetna zabawa ;P. Chodzi o to, żeby kupić gruby notes (koło 200 stron) lub segregator i wkłady (polecam kartki w kropki) i co miesiąc robić dalszy ciąg, np. w styczniu rozrysuję sobie luty, a w lutym marzec. Chodzi nie tylko o to, żeby mieć wszystko, co potrzebne, pod ręką, ale też żeby wyżyć się artystycznie :D. Poza kalendarzem tygodniowym robi się strony na potrzebne notatki. Zauważyłam, że wiele youtuberów robi tabelkę z nawykami, które ma pielęgnować lub też miernik snu. U mnie pojawiły się strony przeznaczone dla Fitnesowni, studiów i pracy, a także dla rozwoju osobistego. Chyba jednak dodam również miernik treningów ;). To ostatnie polecam Wam szczególnie, razem z mierzeniem obwodów ciała czy kontrolą spożywanych posiłków. No i zależnie od potrzeb, na każdy miesiąc można dodać coś innego, np. na lipiec/sierpień stronę z wyjazdami, na czerwiec z nauką do sesji, a na grudzień z listą zakupów świątecznych. Przydaje się coś takiego, wierzcie mi ;). A gdyby ktoś chciał się wdrożyć bardziej, polecam comiesięczne filmiki Sami na YT, gdzie robi swój bujo.

3. Słoiczek szczęścia
Chodzi tu o to, żeby każdego dnia znaleźć jedną, najmniejszą nawet rzecz, która była miła, wypisać ją na karteczce i wrzucić do słoiczka. Pewnie niektórzy pomyślą, że jedyny sens w tym to otwarcie słoika na koniec roku i przeczytanie tych karteczek. Otóż nie, mimo że to masa radości, która otwiera oczy, jak wiele miłych rzeczy zdarza się jednak w naszym życiu. Głównie polega to na tym, aby nauczyć się dostrzegać małe szczęścia i umieć się nimi cieszyć. To naprawdę rewelacyjny sposób. Od razu widzi się, jak wiele miłych rzeczy zdarza się nam na co dzień i jak wiele piękna nas otacza. Coś się powtarza, na karteczkach piszemy w kółko to samo? No i co z tego! Jeśli jest to piękne, to dobrze, że pojawia się to tak często. Choćby jeden pocałunek, przytulenie, przyjaciel, który nas wysłuchał, ulubiony utwór w markecie… Czasem nie zdajemy sobie sprawy z tego, że nie umiemy doceniać takich małostek. A tylko w ten sposób nauczymy się cieszyć każdą chwilą swojego życia i celebrować ją z uśmiechem na twarzy.

4. Wyzwanie NOWY ROK – NOWA JA
Okej, okej. Wiem, że większość z Was pewnie już się spodziewa, co jest grane ;P. Spodziewacie się miesięcznego wyzwania treningowego, co? Blisko. Ogłaszam PÓŁROCZNE wyzwanie treningowe!

Zasady dla początkujących – pierwszy miesiąc to 3 treningi w ciągu tygodnia. Nie odpuszczaj żadnego z nich, bo to absolutne minimum. Drugi: przynajmniej trzy treningi, ale postaraj się zwiększać ich ilość (pamiętaj jednak o jednym dniu odpoczynku). Kwiecień to dla Was styczniowo-lutowe treningi zaawansowanych, maj to te z zaawansowanego marca, a czerwiec – zaawansowane z kwietnia. Nie zapominaj o zdrowym odżywianiu i samoakceptacji, co masz tu podlinkowane :).

Zasady dla zaawansowanych – róbcie przynajmniej 3 treningi w ciągu tygodnia, a najwięcej 6. Kto chce dowiedzieć się czegoś o tym, jak się prawidłowo odżywiać (pamiętajmy, że dieta to 70% sukcesu) i jak patrzyć na siebie, polecam wyżej podane linki.

STYCZEŃ/LUTY
– początkujący
1. cardio #1
cardio #2
cardio #3
cardio #4
cardio #5
2. siłowe #1
siłowe #2
siłowe #3
siłowe #4
siłowe #5
3. całościowe #1
całościowe #2
całościowe #3
całościowe #4
całościowe #5

Przez te dwa miesiące dobierajcie treningi tak, żeby w każdym tygodniu były wszystkie trzy rodzaje ;). Pamiętajcie o ROZGRZEWCE i ROZCIĄGANIU po treningu. To niezwykle ważne elementy, które zapobiegają kontuzjom. Serio mówię.

STYCZEŃ/LUTY
– zaawansowani (dla początkujących – kwiecień)
1. całościowe #1
całościowe #2
całościowe #3
całościowe #4
całościowe #5
całościowe #6
2. HIIT #1
HIIT #2
HIIT #3
HIIT #4
HIIT #5
HIIT #6
3. ramiona #1
ramiona #2
ramiona #3
ramiona #4
ramiona #5
ramiona #6
4. brzuch #1
brzuch #2
brzuch #3
brzuch #4
brzuch #5
brzuch #6
5. pośladki #1
pośladki #2
pośladki #3
pośladki #4
pośladki #5
pośladki #6
6. nogi #1
nogi #2
nogi #3
nogi #4
nogi #5
nogi #6

Dobierajcie treningi według uznania, ćwiczcie od 3 do 6 razy w tygodniu. Zadbajcie o to, żeby 1/3 waszych tygodniowych treningów zawierała trening HIIT lub całościowy. Składajcie ćwiczenia na każdą partię ciała w pełne treningi lub dodatki do HIIT/całościowych ;).

MARZEC
– początkujący
1. cardio #1
cardio #2
2. HIIT #1
HIIT #2
3. brzuch #1
brzuch #2
4. pośladki #1
pośladki #2
5. nogi #1
nogi #2

Łączcie treningi, układając je w taki sposób, żeby przynajmniej trzy razy w tygodniu pojawił się trening cardio lub HIIT. Reszta dowolnie, ale nie zapominajcie o żadnej partii ciała ;).

MARZEC
– zaawansowani (dla początkujących – maj)
poniedziałek: HIIT & brzuch
wtorek: cardio & pośladki
środa: cardio & nogi i pośladki
czwartek: HIIT & brzuch
piątek: pośladki
sobota: nogi

KWIECIEŃ
– zaawansowani (dla początkujących – czerwiec)
poniedziałek: tabata & nogi
wtorek: brzuch
środa: HIIT & pośladki
czwartek: cardio & ramiona
piątek: pośladki
sobota: tabata & brzuch
niedziela: kręgosłup joga

MAJ
– zaawansowani
poniedziałek: tabata
wtorek: klatka & brzuch
środa: HIIT
czwartek: pośladki
piątek: HIIT
sobota: nogi
niedziela: joga kręgosłup

CZERWIEC
– zaawansowani
poniedziałek: brzuch & pośladki
wtorek: tabata
środa: nogi & ramiona
czwartek: HIIT
piątek: brzuch & pośladki
sobota: cardio
niedziela: joga

WOWOWOWOW! No i to tyle? Myślę, że może dodam kilka alternatyw w połowie naszego wyzwania ;P.
TECHNIKA: pamiętaj o tym, aby kręgosłup był przylepiony w całości do maty, kiedy ćwiczysz w pozycji leżącej. Jeśli masz problemy z odcinkiem lędźwiowym, pomijaj treningi w pozycji odchylonej w siadzie (jak na przykład „russian twists”), a także te w których unosisz nogi lub klatkę w pozycji na brzuchu. Zamiast tych ćwiczeń możesz powtarzać kilka poprzednich ;).
Pamiętaj o tym, aby przy przysiadach kolana nie wychodziły poza linię palców u stóp oraz aby przy skokach opadać na lekko ugięte kolana. Trzymaj proste plecy, napięty brzuch i pamiętaj o oddychaniu.

Dla kogo te treningi?
Dla tych, którzy chcą schudnąć, wyrobić mięśnie lub kondycję. Dla KAŻDEGO! To bardzo ogólne ćwiczenia, które pomogą Ci uzyskać wymarzoną sylwetkę, idealną do bikini ;P. Nie będziesz się męczyć na schodach, tłuszczyk przestanie się trząść, cellulit stanie się mniej widoczny, zachwycić ładnie wyrobionym brzuchem, szczupłymi udami, podniesionym, jędrnym biustem oraz okrągłymi pośladkami rodem z Instagrama. To jak? Wchodzisz w to? 😉

Zrób coś dla siebie w tym roku – podaruj sobie piękniejszą, lepszą, szczęśliwszą i zdrowszą wersję siebie. Zaproś koleżanki, mamę, a nawet swojego faceta i trenuj! <3

I pamiętaj, żeby cały czas pić wodę ;). To chyba wszystko, moi Fitnesowicze. Do zobaczenia na plaży w lipcu ;*!

PS I nie bądź jak ten tutaj:

Świąteczne szaleństwa

Uwaga, uwaga! Uwielbiam zimę. Tak właśnie. Nie lato. Zimę. Choć wiem, że raczej należę do mniejszości ;P. A najbardziej z całego roku uwielbiam właśnie święta Bożego Narodzenia. I tutaj również wiele osób się ze mną nie zgodzi. „No co ty! Tylko portfel chudnie, człowiek się narobi, potem nażre się i już jest po Świętach. Ja dziękuję za taką przyjemność!” – znacie takich? Mi nie raz się coś tam o uszy obiło, że istnieją.

Adwent
Dobra, dobra. Zanim Święta, to mamy jeszcze adwent. Dla jednych to „codziennie” nowa czekoladka z kalendarza (bądźmy szczerzy – codziennie nowy kalendarz adwentowy), dla innych niemal cztery tygodnie różnych wyrzeczeń, dla jeszcze następnych obojętna chwila. Niezależnie od tego, co wyznajemy i czy w ogóle cokolwiek wyznajemy, możemy w dobry sposób wykorzystać czas adwentu (czyli z łaciny „czas nadejścia”). Postanowienia tak czy siak nikomu nie zaszkodzą, jeśli mają służyć stawaniu się lepszym, prawda? 🙂 Może tym razem – zamiast wcinać niespodziankę z kolejnego okienka kalendarza lub irytować się przy „Last Christmas” – zróbmy takie postanowienie. Można stać się lepszym na wiele sposobów, no nie? Czy to wziąć się wreszcie za regularne ćwiczenia, zdrową dietę, czy wpłacić pieniądze na cele charytatywne, spędzić czas z najbliższymi, odwiedzić osoby, które z różnych powodów odkładamy na późniejszy czas. Żeby świat był lepszym, należy zacząć od siebie :D.

Prezenty
Długie kolejki, brak miejsc parkingowych, coraz szczuplejszy portfel, tłumy ludzi w centrach handlowych. Jedna wielka irytacja. Wracamy do domu i już mamy dość tych Świąt, bo „tyle jest na głowie”! Przystańmy na chwilę i spytajmy się samych siebie, czy te prezenty to naprawdę najważniejsza część Bożego Narodzenia? Jasne, dzieci uwielbiają, jak przychodzi do nich św. Mikołaj, ale raczej uczenie ich, że to na prezentach polegają Święta, nie jest chyba najlepszą rzeczą. Oczywiście prezent to zawsze miła rzecz dla każdego. Ale wiecie, co o tym myślę? Jeśli kupowanie prezentu ma oznaczać odmówienie dziecku wspólnej zabawy, zbycie tego, co mają nam do powiedzenia rodzice czy dziadkowie, odmówienie spotkania z partnerem, to może jednak nie warto lecieć po ten prezent właśnie w tej chwili? Napięty grafik? Ja wiem, wiem. Sama nie mam już wolnego miejsca w kalendarzu. Ale to, że coś jest zapisane, nie znaczy, że jest nieodwołalne.

Wspólnie spędzony czas to prezent, o którym z łatwością zapominamy. Chcemy powiedzieć komuś, że go kochamy, że jest nam bliski przez danie mu góry prezentów? Super, jeśli naprawdę kupowaliśmy je z jakąś przyjemnością, ze szczególną myślą o tej osobie. Czasem może jednak lepiej będzie, jeśli damy drobiazg i przede wszystkim siebie. Bo to, że możemy tego dnia być razem, jest najważniejszym i absolutnie bezcennym prezentem.

Kuchnia, ścierka, urwanie głowy!
Nawiązując do tego, co wyżej – nie musisz przecież gotować idealnie dwunastu potraw, za fotelem nie musi być perfekcyjnie czysto! Fajnie jest, kiedy mamy porządek, jasne. Ale no ej… Są ważniejsze rzeczy! Jak już padasz z nóg, to naprawdę odpocznij. To dni, które spędzisz z najbliższymi i to oni są najważniejsi. Nie strać tej chwili dla testu białej rękawiczki.

Fit-Wigilia
Jest mnóstwo propozycji od trenerów i kucharzy, co przygotować na Święta do jedzenia, żeby było zdrowo i smacznie. Jeśli naprawdę bardzo chcesz w ten sposób, cóż, to Twój stół, Twoja kuchnia, Twoje Święta. Ty rządzisz ;). Jednak jako trener muszę powiedzieć Ci jedną dość istotną rzecz. To jest Boże Narodzenie. Nie odbieraj sobie przyjemności zjedzenia pieczonej kaczki, pysznego barszczu z uszkami, pierogów czy schrupania kilku pierniczków. Chyba że masz jakąś nietolerancję czy coś… No ale nie o tym tu mówimy. Możemy sobie chodzić na siłownię, robić masę, rzeźbę i nie wiadomo, co jeszcze, ale nie dajmy się zwariować! Święta to Święta, każdy ma dyspensę od tak zwanej „czystej michy”. Jasne? Żadnych diet odchudzających. Nie na ten czas. Mam nadzieję, że się rozumiemy ;).

Duch świąt Bożego Narodzenia
Nie zapominajmy, co jest najważniejsze w tym czasie. To szczególny moment w roku, więc dajmy siebie rodzinie, przyjaciołom, tym wszystkim osobom, które nas potrzebują i których my potrzebujemy. Coraz częściej słyszę jakoś w okolicach Świąt: „Jakoś nie czuję tego klimatu”. Zupełnie jakby ten klimat znikł, rozwiał się gdzieś. Hej, obudźmy się wreszcie i stwórzmy tę piękną atmosferę. Powspominajmy piękne chwile, doceńmy naszych bliskich, postarajmy się zauważyć piękno, dobro i szczęście w najmniejszych rzeczach. Cieszmy się tym czasem. Zapalmy w sobie żywe światło i nie dawajmy go zgasić. To tak ważne, a tak często zapominane.

Tym razem naprawdę przeżyj ten czas. Nie obserwuj bez żadnych emocji. Odnajdź go w sobie i przez te kilka dni oddychaj nim. Wspomnij ludzi, którzy byli przy Tobie, a którzy odeszli – jak dobrze, że byli, że miałeś to szczęście ich poznać. Pomóż tym, którzy tej pomocy potrzebują, otwórz oczy na troski i to, co możesz poprawić. A przede wszystkim podziękuj tym, którzy są z Tobą, za to, że właśnie są obecni, że dają Ci miłość. Pomyśl, kiedy ostatni raz mówiłeś najbliższym, że ich kochasz. Może to właściwa okazja? Wstydzisz się? Zobacz, przecież nikt Cię nie wyśmieje. Któż nie chce być kochany? Myślę, że to właściwy czas ;).

Moi drodzy Fitnesowicze,
z okazji świąt Bożego Narodzenia życzę Wam wiary w siebie, tego wewnętrznego światła, ciepła, umiejętności przebaczania, zdrowia i czasu dla najważniejszych osób w życiu. Życzę Wam, abyście nie gubili tego, co najbardziej istotne w tym czasie oraz żebyście potrafili zawsze znajdować dobro i piękno w najmniejszych rzeczach. Aby słowa „dziękuję” i „przepraszam” zagościły na stałe w Waszych słownikach, a „kocham cię” zawsze było pełne ciepłych emocji.

Jasne, wiem, to mało fitnessowy wpis, ale na pewno bardzo ważny. W końcu to nie wygląd zewnętrzny jest najważniejszy, a to, co nosimy w sobie. 🙂

Cardio Dance: roztańczony trening

Musicie mi wybaczyć prawie dwa miesiące bezczynności. Jakoś to odpokutuję :'(. Niestety, ten rok akademicki zaczął się z przytupem i uczelnia razem z pracą zabrały mi mnóstwo uwagi. Teraz jednak wracam do Was ze wcale nie byle jakim tematem :).

Zdarza się brak motywacji, kiedy po prostu ma się dość rutynowych treningów, ćwiczeń powtarzanych po tysiąc razy, identycznych przeskoków, uderzeń, pompek i przysiadów. Zdarza się w ogóle wielka niechęć do samego fitnessu – do zwykłego cardio, interwałów czy siłowych. Jasne, można tego nie lubić. I nikt nie powiedział, że to jedyna droga do pięknego ciała!

Dzisiaj przedstawiam Wam formułę cardio dance. Zakładam, że część z Was słyszała o tych treningach, nie mogę jednak wykluczyć osób początkujących, które szukają swojej ulubionej dziedziny. Jest ktoś taki między Wami? Warto spróbować i przekonać się, czy ten rodzaj fitnessu jest dla Was, czy też wolicie inną formę. No to do dzieła!

Co to jest?
Łatwo się domyślić, że cardio dance to dynamiczny trening z wykorzystaniem tanecznych ruchów, oparty na choreografii. Dla wielu osób będzie on świetną rozrywką, a już na pewno wywoła wielki uśmiech. Oczywiście, najczęściej wykorzystywane są kroki i ruchy z tańców latynoskich. Lubicie? W takim razie powinniście spróbować ;).
Jeśli to Was jakoś zachęci, to ulubiony typ treningu dla Gwyneth Paltrow, Shakiry (a jak!), Naomi Watts czy Anne Hathaway. Wśród trenerów fitness również ktoś się znajdzie, choćby Blogilates!

Co będzie potrzebne i do czego?
Trochę miejsca, wygodne buty z miękką podeszwą (najlepsze będą te trzymające kostkę, ale zwykłe fitnessowe jak najbardziej wystarczą), równie wygodne ciuchy, które nie będą krępować ruchów, woda i trochę energii. Gwarantuję Wam, że po treningu ta energia wzrośnie ;P.
Będzie skakanie, tańczenie, obroty, „trząchanie” tyłkiem, palenie mnóstwa kalorii oraz pobudzanie dopaminy. Tak, tak, taki trening naprawdę wytwarza szczęście (jak wiele innych, ale ten chyba najbardziej).

Treningi
Dobra. Skoro już mamy przepis, teraz będzie wykonanie. Wkleję tu kilka linków, a Wy z nich do woli korzystajcie. Po coś tancerze-trenerzy tworzą te programy ;P.

Muszę przyznać, że bardzo polubiłam trening Sweaty Betty, ale wyjątkowo kusi mnie ten najdłuższy trening Deanne Berry (do tej pory tylko uważnie go przejrzałam) xD. Ostatnia propozycja to ten moment, kiedy naprawdę można się uśmiechnąć, wyluzować się i niekoniecznie powtarzać wszystkie ruchy, ale po prostu czerpać energię od tego tancerza ;P.

To co? Zabieramy się za trening? Kto podejmie się razem ze mną tygodniowego wyzwania treningów tanecznych? Szczegóły już wkrótce ;P!

Sissi. Cesarzowa fitnessu

Przyznaję – historia to mój konik, choć długo się z nią kłóciłam ;P. Jeśli są tu również gimnazjaliści (lub uczniowie podstawówki) albo licealiści, wierzcie mi, historia w szkole ssie i nie jest prawdziwą historią ;). Dlatego, nawet jeśli twierdzisz, że to będzie zwykła lekcja takiej tam historii, grubo się mylisz. Nie bez powodu piszę o cesarzowej Elżbiecie właśnie tutaj, na Fitnesowni. Otóż to ona jest prekursorką aktywności fizycznej. Ba! Była jedyna w swoim rodzaju, łamała reguły, pokazywała, że KOBIETA POTRAFI. Zdecydowanie wyłamywała się z tłumu i przez to była wytykana palcami na dworze, uznawana za wariatkę. Dziś chciałabym Wam przybliżyć jej postać, zarówno z tej części urodowej, jak też ogólnie z życia. W końcu chodzi o kobietę opisywaną jako prawdziwą PIĘKNOŚĆ!

Chłopczyca
Nie da się ukryć, że mała Sissi, jak nazywano pieszczotliwie bawarską księżniczkę Elżbietę, była córeczką tatusia, który zresztą uwielbiał polowania. Stąd też wzięła się jej umiejętność jazdy konnej. Uwielbiała konne przejażdżki, aktywne gry i czas spędzony na powietrzu. Niezwykle nudziły ją lekcje, w szczególności wolne tańce, które nie wyrażały żadnych emocji, a jedynie dumę i spokój. Najwidoczniej nie przejmowała się jakoś szczególnie swoją pozycją społeczną i zdecydowanie wolała spędzać czas aktywnie, na słońcu, na jeździe konnej, co raczej nie było mile widziane w dostojnej szlachcie.

Gdy księżniczka była dzieckiem, przypominała bardziej chłopca z pyzatą, okrągłą buzią. Jej legendarna wręcz uroda rozwijała się niezwykle wolno. Nikt więc nie przypuszczał, że z chłopczycy wyrośnie światowa piękność. Wszyscy zwracali raczej uwagę na jej starszą o trzy lata siostrę, Helenę, uznawaną za najbardziej urodziwą niewiastę w całej rodzinie. Ba! To właśnie Helenie miał się oświadczyć cesarz Austrii Franciszek. Kto by pomyślał, że w Bad Ischl na uroczystości zaręczyn monarcha wybierze młodszą – wówczas piętnastoletnią – siostrę Heleny, Elżbietę, której uroda zaczęła się niespodziewanie uwidaczniać. Sama Sissi była niezwykle zaskoczona tym zwrotem akcji.

Dziwadło
Gdy Sissi przybyła do Wiednia do pałacu Hofburg, zaczęła swoje restrykcyjne diety, które często przybierały postać głodówek. Cesarzowa odmawiała deserów i innych słodyczy, nie piła porannej gorącej czekolady, która panowała na dworze austriackim od wieków. Zamiast tego jadała jeden posiłek w ciągu dnia, w którym wszystko musiało być surowe – surowe mięso, surowe warzywa i owoce. Musicie sobie wyobrazić reakcje rodziny królewskiej ;).

No i uwaga, uwaga… Wymiary monarchini są naprawdę porażające. Kiedy Sissi skończyła rosnąć, miała 172 cm wzrostu (czyli nieco więcej niż jej mąż, co usilnie ukrywano na obrazach), jej waga krążyła przy 50 kilogramach, a talia… Jak myślicie? ;P 50 cm. Dla porównania: Marilyn Monroe 63,5; Ewa Chodakowska 65. Pomyślicie, że przegięła, jednak musimy pamiętać, że nasza Elżbieta żyła w XIX wieku, gdzie ona sama wyznaczała sobie granice, bo wówczas kobiety raczej nie myślały o dietach, a aktywność fizyczna to już w ogóle była abstrakcja. Spacery po dworze? Podróże? Przecież skóra powinna być biała! Tak, tak, takie było ówczesne postrzeganie. Sissi była więc dla nich dziwadłem. Nie znała jednak odpowiednich proporcji, nikt nie wyznaczał, ile się powinno ważyć przy danym wzroście. Skąd miała to wiedzieć? Kreowała więc najlepszą wersję siebie wg własnej opinii.

Mąż, teściowa… czyli fakty i mity
Nie mogę nie wspomnieć o jej relacjach z rodziną ;). Krążą słuchy, że miała okrutną teściową, a z mężem łączyła ją ogromna miłość. Chyba nikogo nie zdziwi fakt, że obie te relacje zostały wykreowane na potrzeby filmu z 1955r., w którym w samą cesarzową wcieliła się Romy Schneider. Po co? Po pierwsze – żeby wszyscy pokochali Sissi jako niewinną, uroczą dziewczynę; po drugie – żeby zakończyć nieprzyjemne opowiastki o skandalicznej monarchini. Tak, tak, złośliwe pamflety rozpowszechniły, iż młodziutka Elżbieta rzekomo nie chce swoich dzieci, że nie umie wpasować się w życie dworskie… Co więcej, że nie okazuje żadnych uczuć swojemu kochanemu mężowi.

W rzeczywistości arcyksiężna Zofia uwielbiała swoją synową, czego można się dowiedzieć, spacerując po muzeum Pałacu Hofburg ;). Okej, dobra. Zrobiła swoje błędy, bo zabrała dzieci Sissi, żeby je wychować osobiście. Jednak sama cesarzowa, jak można teraz oceniać, przeżywała swego rodzaju baby blues (nie dziwię się, bo wyszła za mąż w wieku 15 lat i od razu rodziła czwórkę dzieci jedno za drugim). Mimo wszystko to właśnie teściowa, widząc jeżdżącą konno Sissi, powiedziała: Oto cesarzowa, która zachwyca wszystkich. To dla niej ich podziw, to ona jest dla nich idolem.

Co do cesarza: był zachwycony swoją Sissi. Może i ona z początku powiedziała: Oczywiście, że go kocham! Jak mogłabym go nie kochać?, dodając po chwili: Gdyby tylko nie był cesarzem… Jednak znów muszę przypomnieć – miała wówczas piętnaście lat! No i dobra, trafiła na dwór, gdzie musiała choć trochę trzymać się sztywnych zasad, szybko dorosnąć, nie biegać, nie wymykać się do koni… To ją przytłoczyło. I choć z początku była prawdziwie zauroczona Franciszkiem, po tym uczuciu zostało przyzwyczajenie i troska, jednak sama cesarzowa kojarzyła go raczej z obowiązkami i dworem niż ze wspaniałym partnerem.

Bądź co bądź, cesarz wciąż mówił, że kocha swoją żonę. Opiewał jej urodę, w swoim gabinecie przed biurkiem miał jej portret. Był w nią zapatrzony jak w obrazek. I może tu też był błąd. Nie rozmawiali ze sobą zbyt często, on prawie jej nie znał. Skupiał się tylko na jej niezwykłej urodzie. Czyżby kochał iluzję, którą sam sobie stworzył, czy prawdziwą Sissi?

Uroda i fitness
Elżbieta miała niebywale długie włosy (podobno sięgały jej do pięt), które były tak ciężkie, że musiała od czasu do czasu podtrzymywać je wstążką. Wstawała o wczesnych godzinach porannych, aby odbyć całą toaletę, a także zrobić trening, co zajmowało dobre kilka godzin. Poniżej na zdjęciu widać dwa krążki, które cesarzowa wykorzystywała do podciągania i robienia brzuszków w zwisie, a także do rozciągania. Mamy również drabinkę i drążek. Cesarzowa posiadała też ciężarki. Wierzcie mi, ta kobieta naprawdę sobie nie odpuszczała. Możemy sobie tylko wyobrazić, jak jej ciało musiało być wyćwiczone. Codzienne treningi, jazda konno… No, może poza tymi dietami ;).

Mądra i uparta
Zamiast herbatek z dostojnymi damami w altanach z różanym zwieńczeniem w Pałacu Schönbrunn Sissi wybierała lekcje języków. Jaki skandal wywołała, decydując się na naukę węgierskiego, czyli języka największego wroga! Zaraz potem wyjechała na Węgry, zjednała sobie tamten lud i to ona doprowadziła do sojuszu, wobec którego stała się królową Węgier, obsadzając jako króla swojego męża. Zdolna babka, co? ;P

Poza tym wszystkim była również poetką. Pisała „do szuflady” i moim zdaniem wychodziło jej to świetnie. Niemniej jednak złośliwość ludzi nie zna granic, więc była oczerniana jeszcze przez ponad pół wieku od swojej śmierci, dopóki nie nakręcono filmu „Sissi” w 1955r.

Dzisiaj byłaby cenioną kobietą
Niezwykła piękność zginęła zasztyletowana 10 września 1898 roku podczas spaceru w jednej z podróży. Choć sama nie darzyła swojego męża wspaniałą miłością, troszczyła się o niego i gdy go opuściła na rzecz poznawania świata i tej prawdziwej miłości, sama zainicjowała jego spotkanie ze swoją znajomą, z którą cesarz Franciszek do śmierci pozostał w przyjaźni. Był jednak platonicznie zakochany w swojej Sissi, dlatego niezwykle ciężko zniósł wieść o zamachu na jej życie. To nie był pierwszy cios w życiu monarchy. Razem z żoną cierpiał, gdy najpierw zmarła ich mała córeczka, a potem syn Rudolf popełnił samobójstwo, nie mogąc pojąć za żonę miłości swojego życia.

Ciekawostki ciekawostkami…
Raczej nie biorę na serio informacji o kontrowersyjnych zabiegach urodowych tejże cesarzowej. Wszystko, co Wam tutaj piszę pochodzi z książki zakupionej w Hofburgu „The reluctant empress” Brigitte Hamann, którą serdecznie polecam zainteresowanym (o ile ktoś chce poznać tę PRAWDZIWĄ historię) ;), oraz część wiedzy zgarnięta jest prosto z samego Wiednia z obu pałaców. Tej raczej ufam ;P.

Sissi nazywała się dokładnie Elisabeth Amalie Eugenie z linii Pfalz-Zweibrücken-Birkenfeld-Gelnhausen rodu Wittelsbach. Byłą księżniczką bawarską, cesarzową Austrii i królową Węgier. Urodziła się 24 grudnia 1837 roku, a zmarła 10 września 1898. Jej mąż – Franz Joseph I – był jej bratem ciotecznym, czyli synem siostry matki.

Gdy Elżbieta nie mogła już uprawiać jazdy konnej, zajęła się szermierką i dalej trenowała w swoich komnatach. Pod koniec swojego sześćdziesięcioletniego życia zamieniła to wszystko na długie spacery.

Sissi została uznana za najpiękniejszą kobietę na świecie, czego – jako jedyny monarcha – nie poparła angielska królowa Wiktoria. Szach perski powiedział o niej tak:

To najbardziej czarująca ze wszystkich znanych mi kobiet. Co za godność! Co za śmiech! Co za dobroć! Jeśli tu wrócę, to tylko dlatego, by ją jeszcze raz ujrzeć.

Cesarz niemiecki Fryderyk III opisywał Sissi w jeszcze inny sposób.

Cesarzowa nie siada, tylko majestatycznie zajmuje miejsce; nie wstaje, tylko się podnosi; nie chodzi, tylko kroczy z godnością. Jej pojawienie się wprawiło mnie w niemy zachwyt.

Nie bez powodu piszę dziś o Sissi. Była prekursorką aktywności fizycznej! W swoich czasach w całej Europie była zdecydowanie jedyną taką władczynią. Polecam wszystkim zapoznać się z jej życiem, nawet z trzyczęściowego filmu z Romy Schneider, choć nie ukazuje on całej prawdy ;).

Dziś właśnie przypada 119 rocznica zamachu na jej życie. W grudniu, w wigilię świąt Bożego Narodzenia, nadejdzie 180 rocznica jej urodzin. Myślę, że warto wiedzieć co nieco o takiej osobie.

Mam cichą nadzieję, że ten artykuł, choć inny od wszystkich, spodobał się Wam i zainteresowałam Was postacią Sissi :).