Pierwszy temat tabu – okres

Zacznę prosto z mostu. Są wśród nas kobiety. Tak. Są. To, że mężczyźni mają penisy, wiadomo nie od dziś i raczej nikt się z tym nie kryje. Jednak mówienie wprost o kobiecych sprawach stwarza jakąś dziwną strefę dyskomfortu. Jasne, mnie też coś skręca, jak ktoś mówi w towarzystwie „idę się odlać”, „musiałam zmienić podpaskę” czy cokolwiek takiego. Zachowajmy jakąś kulturę w tym wszystkim. Ale nie ignorujmy swojej intymności!

Wstydliwa historia
Kobiety przez długi czas nie miały łatwo. O tych sprawach po prostu się nie mówiło. Każda dziewczyna musiała sobie jakoś poradzić. Ale żeby rozmawiać o czymś takim?! Nie do pomyślenia! Oczywiście po cichutku przyjaciółki przekazywały sobie to i owo. Gdzie jednak miały szukać odpowiedzi, gdy cokolwiek było nie tak? Przecież to nie uchodzi tak pytać… Nie o to…

No i to nam trochę zostało, prawda? Boimy się czasem nazwać rzeczy po imieniu, a u niektórych przeglądanie porad w Internecie na temat zmniejszenia bólu menstruacyjnego wciąż wywołuje pąsy na policzkach. Jeśli kogoś już oburzyłam, rozpoczynając taki temat, przepraszać nie będę. Ktoś musi o tym wspomnieć i odpowiedzieć na ważne pytania. Kto, jeśli nie psychoseksuolog? 😉

Treningi w czasie krwawienia
Każda z nas jest inna, każda inaczej reaguje. Jedna kobieta będzie mdleć z bólu, podczas gdy druga będzie pląsać po parkiecie w największym szale dyskotekowym. Jeśli cierpicie naprawdę mocno, warto się zbadać u ginekologa i wspomnieć o takich problemach. Być może chodzi o skrzywienie macicy? Proszę, nie lekceważcie własnego zdrowia i badajcie się, moje Fitnesowiczki!

Wracając jednak do treningów, pojawia się wiele pytań. „Czy można ćwiczyć podczas okresu?”. Odpowiem prosto – można. ALE! Tylko pod warunkiem, że czujecie się dobrze, nie macie zawrotów głowy, a ból brzucha jest co najwyżej lekki. Wiem, czasem zaplanujemy sobie miesiąc świetnych treningów, pilnujemy się… a tu klops. Przychodzi miesiączka i jesteśmy rozłożone. I co tu robić?

O ile samopoczucie fizyczne, jak i psychiczne jest w normie, nie ma problemu z treningiem, choć najlepiej jest trochę zwolnić tempo na odpowiednio długi czas. Kiedy jednak nie czujemy się na siłach, nie ma co walczyć z samą sobą. I, proszę, nie wyrzucajcie sobie niezrobionego treningu w tych dniach. To absolutnie normalne, a najważniejszy nie jest jakiś wyścig z deadlinem pod tytułem „za miesiąc wyjazd w bikini”, tylko Wasze zdrowie. Chyba się ze mną zgodzicie.

Nie możecie mimo wszystko usiedzieć na miejscu? Proponuję spacer, rozciąganie, medytację… To wszystko korzystnie na Was wpłynie, a w niczym nie zaszkodzi. Gdy tylko krwawienie nieco ustąpi i samopoczucie wróci do normy, nie trzeba uciekać od treningów ;). Jeśli obfite krwawienie występuje u Was na przykład przez pierwsze dwa dni, a następne cztery już nie są tak tragiczne, to tego trzeciego dnia można się już zebrać do ćwiczeń. Czemu nie! 🙂

Pani Okres & Pan Depresja
Ten duet jest okropny. Zdarza się całkiem często, że mamy spadek nastroju właśnie w tych dniach. PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego, również daje się we znaki. Nie wszystkim, ale istnieje ;). Mam tu dla Was kilka rad. Błagam, nie mierzcie się podczas okresu, nie ważcie, nie sięgajcie po prochy odchudzające. Różne głupie pomysły przychodzą podczas miesiączki, jasne. Ale pamiętajcie, że często w tych dniach ważymy nieco więcej, możemy mieć trochę większy obwód brzucha, być spuchnięte, wyglądać gorzej i czuć się fatalnie. I mamy do tego pełne prawo! Czy to już depresja? Nie ;). Wystarczy to przetrwać.

 

Temat tabu #2 – seks
O nie! Jak można poruszać ten temat! Jak już wspomniałam, kto, jeśli nie psychoseksuolog, ma podjąć się tych wyjaśnień? Przyznać się – kto oblał się rumieńcem? ;P

Można? Jeśli ktoś lubi – można. Taka forma stosunku ma swoich zwolenników. Należy jednak pamiętać o tym, że dla kobiety może być to uciążliwe z dwóch powodów. Pierwszy jest dość oczywisty – wstyd. Takie sprawy powinny być najpierw omówione w cztery oczy z partnerem, żeby każda ze stron czuła się zupełnie swobodnie. Drugi powód to ból. W tym czasie pochwa jest o wiele bardziej wrażliwa, więc stosunek może być bolesny.

Pytanie nr 2: Czy jest jakieś zagrożenie?
Jest, owszem. Podczas miesiączki kobieca strefa intymna jest bardziej podatna na infekcje i różne zakażenia. Jeśli więc para decyduje się na seks w tym czasie, powinna zadbać o szczególną higienę miejsc intymnych, a najlepiej również zabezpieczenie.

Pytanie nr 3: Czy można zajść w ciążę podczas okresu?
Rozwieję wszelkie wątpliwości – można. Jeśli kobieta ma nieregularne miesiączki lub jakiekolwiek problemy związane z cyklem menstruacyjnym, jest możliwość zapłodnienia. Ja wiem, zwolennicy „krwawych stosunków” mogą sobie uważać, że to idealny czas, aby uprawiać seks bez zabezpieczenia. No przykro mi, ale tak nie jest. Ładnie zaapeluję: Nie jesteś gotowy na konsekwencje pochopnej decyzji – nie podejmuj jej.

Fitnesowiczki, mam nadzieję, że wyjaśniłam już wszystko. Proszę Was tylko o to, aby nie lekceważyć tych okropnych tematów tabu, nie wstydzić się ich. Jeśli pojawia się problem, pójść do lekarza i zamienić z nim słowo. Od tego są ginekolodzy, no nie? To dla nich chleb powszedni. Gdy pojawiają się bariery psychiczne przy jakichś problemach, polecam seksuologów ;). Nie bójmy się więcej tego tematu. Jasne, mówienie o tym w towarzystwie zdecydowanie nie jest na miejscu. Jednak między nami, kobietami, to nie powinno być niczym złym. Nas wszystkich to dotyczy ;*.

Trzymajcie się, Babeczki! Do następnego artykułu! 🙂

Łatki i plamki… słówko o KOMPLEKSACH

łatkaŁatki
Tak generalnie to wszystko gra, ale…

ALE!

Stajesz przed lustrem i widzisz, że boczki, które tak usilnie starasz się zrzucić, wciąż siedzą na miejscu. Wydajesz kasę na tony podkładów i pudrów, żeby tylko zamaskować piegi. Co dwa tygodnie siedzisz u fryzjera, aby nie było widać Twojego naturalnego koloru włosów. Może boisz się wyjść z domu, bo kobiety dookoła mają wielką przerwę między udami, a Ty nie. Może wszystkie mają hybrydy, a Ciebie na nie nie stać. Może walczysz z trądzikiem albo przez chorobę tarczycy masz „drugi podbródek”. Właściwie to najchętniej zamknęłabyś się w domu i nikomu już więcej nie pokazywała. Tylko Ty, Twoja szara bluza i wygodne łóżko. Ale, niestety, trzeba wyjść, bo szkoła, bo praca, bo dzieci, bo zakupy… I jak tu żyć?

Każda taka rzecz to jedna łatka na Tobie. Czasem siedzi wewnątrz, czasem jest na ciele. Wyobraź sobie taką sytuację, że stoisz na przystanku, a ktoś Ci się przygląda. Znajome uczucie? Od razu myślisz „pewnie uważa, że jestem gruba, ostatnio przecież przytyłam”. Prawdopodobna sytuacja, nie sądzisz? A teraz postaraj się być tym obserwującym. Co myślisz o takiej nieznajomej, tak obiektywnie? „Ma świetne włosy” albo „jakie piękne, długie rzęsy!”. Serio, tak to wygląda zazwyczaj. Więc czego się bać?

Spójrzmy inaczej. Masz przed sobą biały T-shirt. Ten T-shirt nie ma dziur, a mimo to go łatasz. Załatane są małe zgniecenia, których nie chciało się wyprasować. Łatwiej było naszyć łatkę. W miarę upływu czasu zgniecenia, które załatałaś, utrwalają się. Wiesz o tym i coraz bardziej nie chcesz zdjąć łaty i ich wyprasować, choć przecież możesz to zrobić.

Jaki w tym problem? A taki, że prasowanie może chwilę zająć. Może się okazać trudne, czasochłonne. Lepiej przecież chodzić z łatką, nie?

plamaPlamy
Zdarza się każdemu, że rozleje się kawa albo herbata. Zostają wtedy plamy. To trochę inaczej, niż z łatkami. Łatki wiążą się z czymś materialnym, z rzeczą. A plamy? Plamy pochodzą z wydarzeń. Kolejna przykładowa sytuacja – ludzie wokół Ciebie chwalą się awansem/dobrymi ocenami, a Ty nie masz takich osiągnięć i czujesz się gorsza. Wtedy pojawiają się plamy, które przypominają o sobie w kolejnych takich sytuacjach. To przez nie masz wrażenie, że jesteś nikim, że nic Ci w życiu nie wychodzi.

Ale powiedz, proszę, co robisz z plamami po kawie, kiedy te pojawią się na obrusie? Czy nie spierasz ich? Oczywiście, że to robisz. A więc w czym jest problem, kiedy plamy pojawiają się w Tobie?

Ja – ta gorsza
Trzeba podkreślić, że choć ja tu dzielę kompleksy na dwie grupy, każda z nich jest tak samo uciążliwa. Ciężko się pozbyć wrażenia bycia tą gorszą. Oto, jak działa mechanizm kompleksów:

WYDARZENIE –> OBRONA (łatka) –> PESYMIZM –> WIARA W KOMPLEKS

Z czwartego kroku jest najtrudniej wyjść. Wiara w kompleks powoduje lekkie utknięcie. Wtedy nie szuka się wyjścia z problemu, a tylko się go pogłębia. To moment, kiedy już tylko zewnętrzna motywacja może działać. Ewentualnie ofiara kompleksu sięga po „ostre środki”.

Łatka na plamę?
I to jest częste zjawisko. Staramy się zakryć kompleks z jakiegoś wydarzenia. Wkładamy maskę, że niby jesteśmy kimś innym. Udajemy, że nie przeżywamy tych emocji, które faktycznie nam towarzyszą. Oj, błąd. Duży błąd.

Niestety, kompleksy działają na zasadzie skojarzeń. Wszystko gra dopóki nie połączymy jednej rzeczy z innym, raczej negatywnym, wspomnieniem. I nagle bach, mamy problem. Tak, tak po prostu, w zasadzie znikąd, jak może się z pozoru wydawać.

Jak reagujemy? Zazwyczaj nerwowo. Najczęstszym objawem jest brak dystansu do własnej osoby. Wszystko odbieramy do siebie. Co więcej, zdarza się, że większość rzeczy (często nawet niezwiązanych z nami) jesteśmy w stanie odebrać jako obrazę. Przykre, co? Ale tak jest.

Seksualność a kompleksy
Kwestia raczej wąsko omawiana. A szkoda. Oczywistą jest, że kiedy są kompleksy, nie ma akceptacji. Problem tkwi w tym, że kiedy nie ma akceptacji i są kompleksy, pojawia się wstyd, lęk przed kontaktem seksualnym. Jeśli już do takiego dochodzi, bywa i tak, że nie czerpie się z niego satysfakcji. Nie sprawia to żadnej przyjemności. Winą obarcza się swoje kompleksy, niezależnie od tego, jakie by one nie były. Co gorsza, pojawia się uczucie, że partnerowi też się jakoś specjalnie nie podobało. No i cała ta relacja się zaczyna burzyć.

Och, ciężki i duży to temat. Partner nie lubi narzekania i złego humorku. Lepiej by było, gdyby się kobita wzięła w garść. A kobita potrzebuje opieki, pomocy. No i kto ją wspomoże? I tak to się dzieje dalej. Chyba że partner wspiera, rozumie, angażuje się w to wszystko. Ludzie jednak mają dziwny zwyczaj mówienia w duchu „radź sobie sam”. A co wtedy? Wtedy relacje się rozłażą, jest coraz mniej przyjemności w związku. Obarcza się partnera swoimi problemami, a partner nie chce tego słuchać. Zdrada? Też wchodzi w grę w takim układzie.

Apel do partnerów – SPRÓBUJCIE ZROZUMIEĆ I POMÓC, skoro jesteście najważniejszymi osobami dla poszkodowanych. Apel do poszkodowanych – WEŹCIE SIĘ W GARŚĆ i nie narzekajcie.

Jak z tego wyjść?
Otóż problemy służą do rozwiązywania ich, a nie do narzekania na nie. Masz jakieś kompleksy? Wydobądź je na światło dzienne, przyjrzyj się im i się ich pozbądź. No tak, powiesz, że łatwo mi mówić. Ok, rozumiem. Ale teraz mówię serio – weź się w garść i rozwiąż swoje problemy. Uważasz, że masz nadprogramowe kilogramy? Trenuj, jedz zdrowo i zrzuć je! Walczysz z okropnym trądzikiem? Wybierz się do dermatologa albo wyeliminuj z diety to, co Ci szkodzi. Czujesz się gorsza od innych? Zainwestuj w wymarzone, ale wygodne!, buty i zacznij uprawiać sport.

Dlaczego tak namawiam do sportu? Ponieważ podczas treningu wydzielają się hormony szczęścia, które po jakimś czasie pomagają Ci zaakceptować siebie, radzić sobie z problemami i nagle Twoje kompleksy znikają. Serio. Spróbuj, zanim powiesz, że się mylę.

Terapia antykompleksowa
Weź koszulkę i rozłóż ją przed sobą. Doklej do niej fiszki ze swoimi kompleksami. A potem przeanalizuj to dobrze i odklej te, które w zasadzie nie są kompleksami. Rozwieś ją, najlepiej przy lustrze. Codziennie stawaj przed swoim odbiciem i mów sobie jakiś komplement, a następnie zrywaj tę fiszkę, której komplement dotyczył. Dasz radę. To może potrwać więcej, niż jeden dzień, ale warto. To w końcu walka o Ciebie samą.

Jeśli chcesz bardziej efektownie, możesz użyć markera i skreślać te kompleksy, których się pozbywasz. Nie zapominaj – jedz zdrowo i trenuj! 🙂

Jak sobie pomóc?
Po coś ta Fitnesownia jest, nie? Po coś jestem trenerem. I po coś jest do mnie kontakt przez Facebook. Napisz do mnie wiadomość, daj znać, że potrzebujesz diety, treningu, motywacji… Nie bój się, nie gryzę ;). Razem damy radę. Zobaczysz, że kompleksów da się pozbyć bardzo szybko i nigdy więcej do nich nie wracać. To toksyczne związki. A toksyczne związki nie są dobrym rozwiązaniem.

Trzymaj się tam, Fitnesowiczko, pamiętaj o tym poście i pisz! 🙂

A tak w razie czego…

grafika3Zapisz tę grafikę, ustaw jako tapetę. Niech Ci towarzyszy. Zobaczysz, że od razu będzie Ci łatwiej :).